Liczba komór w mankietach do presoterapii – 4,6,8,12. Co jest lepsze?

Ważne
Ten artykuł ma charakter informacyjny. Informacje są przeznaczone do ogólnego zapoznania się i nie zastępują konsultacji ze specjalistą.

Informacje wstępne: o czym w ogóle mowa

W presoterapii mankiet to nie po prostu „osłona”, która uciska nogę lub rękę. To narzędzie tworzące falę kompresji, która przemieszcza się od dołu do góry, imitując pracę pompy mięśniowej. Od konstrukcji i jakości wykonania mankietu zależy jakość i skuteczność masażu limfodrenażowego. Właśnie tutaj między tanimi domowymi a profesjonalnymi aparatami istnieje zasadnicza różnica — i nie polega ona na liczbie „komór” na etykiecie, lecz na tym, jak te komory i mankiety są zbudowane.

Dwa typy konstrukcji mankietów: prosty szew kontra dachówkowe nakładanie się

Typ 1: Prosty szew.

Najbardziej rozpowszechniony wariant konstrukcji mankietów – dwie warstwy tkaniny nieprzepuszczającej powietrza, które są podzielone na sekcje poprzez sklejenie lub zszycie górnej (zewnętrznej) warstwy i dolnej (wewnętrznej) warstwy. Technologicznie jest to najprostszy i najtańszy sposób podzielenia przestrzeni wewnątrz mankietu na sekcje.

Im więcej takich szwów, tym więcej niezależnych komór można uzyskać w mankiecie. Z kolei oczywiste jest, że im więcej komór, tym płynniejszą i dokładniejszą falę kompresji można uzyskać.

Na pierwszy rzut oka wszystko wygląda logicznie, ale właśnie tutaj kryje się problem. Przy takiej konstrukcji każdy szew między komorami tworzy wąską „martwą strefę” — odcinek, który nie otrzymuje żadnego ciśnienia od żadnej z komór. Dzieje się tak dlatego, że podczas podawania powietrza sekcja dąży do przyjęcia kształtu koła (jeśli patrzeć w przekroju), a krawędzie każdej sekcji unoszą się nad powierzchnią ciała. Na przykład przy 4 komorach w mankiecie takich stref jest 3, a ich długość jest nieznaczna w stosunku do całej długości mankietu. Ale przy 6, 8 lub większej liczbie komór liczba szwów i odpowiednio nieopracowywanych odcinków wzrasta wielokrotnie.

Powstaje paradoksalna sytuacja: więcej komór w mankiecie z prostym szwem — gorsza jakość masażu. Fala kompresji staje się przerywana, niejednorodna, z „przerwami”. To ten przypadek, gdy większa liczba komór sprawia, że masaż jest mniej jakościowy.

W praktyce przy takiej konstrukcji mankietów 3-4 komory dla mankietu na nogi są optymalne. Większa liczba komór – chwyt marketingowy, dla danej konstrukcji mankietów, nieuzasadniony cechami użytkowymi.

Typ 2: Dachówkowe nakładanie się (aparaty profesjonalne).

W aparatach profesjonalnych komory są zbudowane zasadniczo inaczej. A mankiety składają się nie z dwóch warstw, lecz co najmniej z 4-ch. warstw. Każda komora w takiej konstrukcji – to oddzielna konstrukcja, która nie jest sztywno związana z sąsiednią komorą. A komory są rozmieszczone w taki sposób, że każda kolejna komora częściowo zachodzi na poprzednią — podobnie jak dachówka na dachu lub łuski ryby. Dzięki temu między sąsiednimi komorami nie ma „martwej strefy”: każdy odcinek powierzchni kończyny znajduje się pod działaniem przynajmniej jednej komory w dowolnym momencie czasu.

Przy takiej konstrukcji zwiększenie liczby komór rzeczywiście ma sens. Fala kompresji staje się bardziej płynna, równomierna i fizjologiczna — dokładniej kopiuje naturalną perystaltykę naczyń limfatycznych i żylnych. Przejście ciśnienia między sekcjami odbywa się miękko, bez gwałtownych różnic, co poprawia zarówno efekt terapeutyczny, jak i komfort pacjenta.

Porównanie dwóch typów konstrukcji

Co to oznacza w praktyce przy wyborze aparatu

W charakterystykach aparatów do presoterapii nierzadko akcentuje się liczbę komór jako główny wskaźnik jakości. W rzeczywistości jest to parametr drugorzędny. O wiele ważniejsze jest:

1. Jaki typ konstrukcji komór jest stosowany — ze szwem rozdzielającym czy z dachówkowym nakładaniem się?
2. Czy są czujniki ciśnienia, zapewniające równomierność kompresji w każdej sekcji?

Odpowiedzi na te pytania dadzą znacznie dokładniejsze wyobrażenie o jakości aparatu niż po prostu liczba na opakowaniu.

Krótki wniosek

• W aparatach budżetowych - przeważnie stosuje się mankiety z prostym szwem. Przy takiej konstrukcji optimum — nie więcej niż 4-5 komór.
• W aparatach profesjonalnych - z reguły stosuje się mankiety z dachówkowym nakładaniem się komór. W takich aparatach większa liczba komór jest uzasadniona i poprawia jakość masażu.